Aan Sinterklaas vroeg ze meestal een keukentje of een koksmuts.
En het liefste wat ze als kind deed, was haar mama in de keuken helpen.
Logisch dus dat Zitta Druyts in een horecarichting is terechtgekomen.
Toch koos ze aanvankelijk voor een TSO-richting in een andere school, maar al snel voelde ze dat dat niet klopte.
‘Je moet uiteindelijk toch altijd je hart volgen, hé’ begint Zitta. ‘En mijn hart ligt in de horeca. Dat is overduidelijk.’
Zitta is 18 jaar en zit in het 7de jaar Banketaannemer-traiteur. Tijdens het weekend doet ze al wat ze vanaf volgend jaar altijd zal doen: in de brasserie van haar moeder werken.
‘Ik houd ervan om mensen te bedienen, gezellige babbeltjes te doen en hen te adviseren.’ vertelt Zitta vastberaden. ‘Vroeger dacht ik altijd dat ik kok wilde worden, maar dat is niet zo. Van het contact met de klanten word ik het blijst’. zegt ze.
Ze vertrouwt me toe dat ze zelf wel een viesneus is. Dat er best wel wat dingen zijn die ze niet lust. Vlees bijvoorbeeld, maar ook pikant voedsel en alcohol. Dat lijkt me niet erg handig als je in de horeca werkt, maar Zitta vindt dat zelf geen belemmering bij het uitoefenen van haar vak. Als klanten haar om advies vragen over een vleesgerecht, zal ze eerlijk zeggen dat ze het zelf niet eet.
Zitta is op de Talentenschool terechtgekomen via Joppe Van Baelen. Hij volgde hier ook de hotelopleiding en baat nu een succesvol eigen restaurant uit.
‘Ik ben blij met mijn keuze’, zegt Zitta. ‘Het grootste voordeel van deze richting vind ik de kleine klasgroepen. Zo blijf je bij de les en moet je wel uit je kot komen. Niet altijd even leuk, maar wel de beste manier om zoveel mogelijk te leren.’
En dat is wat ze wil. Om aan het eind van dit schooljaar met haar diploma op zak de wereld in te gaan.
