Tijdens ons vorige gesprekje kwam Sophia uit de kast. De boekenkast. Waarin al sinds haar zevende jaar een prentenboek voor kleuters ligt te wachten, maar wat ze nu dus écht moet afmaken. Zegt ze zelf.
‘Ik heb zo vele reacties gekregen op het vorige artikeltje!’, glundert ze. ‘Overal waar ik kwam, spraken mensen me aan over mijn boek, dus ik ga het zeker afmaken dit jaar. Ik kan nu niet meer anders!’ Ook op haar oude school, de lagere school in Merksplas, had ‘iedereen’ het over haar boek. Dat doet Sophia goed, dat ze haar niet vergeten zijn. ‘Er zijn soms nog momenten dat ik mijn oude school kan missen: de leerkrachten die ik zo goed ken, mijn vaste plekje en ook mijn ex-klasgenootjes. Gelukkig kom ik er nog af en toe, mijn zusje zit daar nog in het vijfde leerjaar.’ mijmert ze.
Voor de mensen die het niet meer weten: Sophia is de 12-jarige leerling weet wat ze wil en er voor de volle 100% voor wil gaan. Schrijfster worden dus.
Maar eerst … examens. De eerste keer voor Sophia. Ze vindt het spannend, maar ook niet meer dan dat. ‘In de lagere school had ik altijd goede punten en ik ben me nu al aan het voorbereiden, dus het zal wel lukken.’, zegt ze.
Hoe die voorbereiding er uitziet? ‘Samenvattingen maken, overzichten bekijken en een goede planning maken. Dat zijn dingen die we hier leren op school’, zegt ze.
Sophia volgt Latijn, net zoals haar moeder deed, en heeft daardoor één examen meer dan de leerlingen die binnen Cognosco geen Latijn volgen.
Toi toi toi, Sophia en graag tot volgende keer. En o ja, dit nog: aan de ouders van Sophia … ik heb uit goede bron vernomen dat u haar heel erg helpt door af en toe lekkere en gezonde snackjes te brengen tijdens het studeren… 🙂
